TG Environment

Hydrosiew, czyli siew hydrauliczny.

Po II wojnie światowej, w Stanach Zjednoczonych, szybki wzrost różnych dziedzin budownictwa, stworzył potrzebę łatwej i skutecznej metody zakładania terenów zieleni, przy budowie nowych dróg i autostrad, oraz zastosowań developerskich. Próbowano różnych sposobów, do 1953 roku, kiedy Karol Finn opatentował pierwszy siewnik hydrauliczny, hydrosiewnik. Inni producenci wkrótce wystąpili z podobnym wyposażeniem. Początkowy proces siania hydraulicznego składał się z wody, nawozów i nasion, pokrywanych zwykle warstwą słomy. W ten sposób narodził się siew hydrauliczny lub “hydrosiew” Z czasem rozwinięto różne rodzaje mulczu dodawane do mieszaniny w celu stworzenia jednego procesu, używającego homogeniczny materiału. Mulcze wytwarza się z celulozy, włókien drzewnych, makulatury, gazet, czy tektury, choć największą popularnością cieszą się w hydrosiewie mulcze celulozowe i drzewne.

Dodatek mulczu w procesie hydrosiewu produkuje lepsze środowisko dla rozwoju nasion, tworząc “mikro szklarnię”, zatrzymując wilgoć, zwiększając odporność na erozję wodną i wietrzną oraz zapobiegając przed wprowadzeniem niepożądanych nasion chwastów – co zdarza się przy stosowaniu przekryć z mulczu słomianego. Poruszona wyżej zdolność mulczu do wytworzenia homogenicznej mieszanki powoduje, że gleba może być pokryta hydrosiewem w sposób jednolity pozwalając nasionom traw szybko i równo kiełkować. Te cechy stawiają hydrosiew wyżej niż inne formy ustanowienia darni.
Grubość warstwy i typ mulczu był od lat przedmiotem wielu dyskusji, pod kątem skuteczności jego zastosowania w hydrosiewie. Termin hydromulczowanie podkreśla wagę stosowania odpowiedniej ilości mulczu. Najczęstsza definicja zastrzega minimum 1.700 kg/ha lub więcej, by zakwalifikować hydrosiew jako hydromulczowanie. Podczas recesji we wczesnych latach 1980-tych, wojna cenowa spowodowała oszczędności na ilości mulczu, czyli czynniku podstawowo wpływającym na cenę hydrosiewu, tym samym ukazując opłakane skutki takich działań i przyczyniając się do utraty zaufania do hydrosiewu.
W niektórych stanach USA (szczególnie tych, które nie miały tego typu doświadczeń) hydrosiew (czy właściwie siew hydrauliczny) jest obowiązującym terminem, niezależnie od ilości używanego mulczu.

Cechy charakterystyczne hydrosiewu:

Zapewnia odpowiednią retencję wilgoci w warstwie urodzajnej.

Osłania nasiona przed bezpośrednim promieni słonecznych. zmianom temperatury w wierzchniej warstwie gleby, zapewniając nasionom niezmienne warunki wzrostu.

Zapobiega zmianom temperatury w wierzchniej warstwie gleby, zapewniając nasionom niezmienne warunki wzrostu.

Dostarcza składników pokarmowych nasionom.

Uniemożliwia dostanie się nasion chwastów do kiełkujących nasion.